به گزارش پایگاه خبری حیات ،برای فرشتگان سپید پوش که سپر دفاعی یک ملت شده‌اند، کرونا به درستی یک دشمن خانگی ناخوانده است، دشمنی که به سلامت و امنیت جسمی و روحی ملت‌ها چنگ انداخته است. بی‌شک آیندگان از این بیماری به عنوان یکی از آزمون‌های سخت مردم ایران یاد خواهند کرد. آزمونی که امید است همانند دیگر اتفاقات و امتحان‌های سختی که ایرانی‌ها در بزنگاه‌های تاریخ پشت سر نهاده‌اند، سربلند بیرون آیند. برای ناظران نبرد سخت ایرانی‌ها با این بیماری، نکات بسیار برای ثبت در تاریخ نهفته است. هر کدام از صحنه‌های مواجهه اکیپ امداد و درمان می‌تواند دستمایه درس‌های تازه در کتاب تاریخ شود.
در صف اول این کارزار سخت، جمعی سپید پوش صف بسته‌اند. اکیپ پرشمار پرستاران و پزشکانی که به معنای واقعی «سپر دفاعی یک ملت» در مخمصه کرونا شده‌اند. قابل پیش بینی بود که در کارزار مقابله با ویروس کرونا بیمارستان‌ها خط مقدم این چالش شوند و بار مسئولیت خطیر دور کردن این خطر نیز بر شانه‌های پزشکان و پرستاران و کادر درمانی سنگینی کند. گزارشها حاکی از این بود که در روزهای اول سرایت بیماری کرونا به برخی شهرها، اغلب پرستاران و پزشکان به صورت داوطلبانه و پراکنده برای نجات مبتلایان پیشقدم شده بودند اما زمان چندانی نگذشت که با فراگیر شدن ویروس کرونا در شهرهای مختلف کشور، تقریباً اکثر مراکز درمانی و بیمارستانی کشور به میدان مبارزه با این بیماری تبدیل شدند و در هر شهر و استان بیمارستانهای هدف شکل گرفت و اکثریت پرستاران و کادر درمانی درگیر این مبارزه شدند.
به این ترتیب خطراتی که آنها به جان خریده‌اند از تصور ما فراتر می‌باشد. کافی است در این بخش از گزارش مقام عالی وزارت بهداشت تامل شود که هر پرستار یا پزشکی که در اتاق‌های مراقبت به کرونا مبتلا شده ناخواسته سلامتی فرزندان و اعضای خانواده او نیز به مخاطره افتاده است. مفهوم این نکته آن است که داستان درد و رنج کرونا در زندگی و سرگذشت یک پزشک یا پرستار با قرار گرفتن خود او در بستر بیماری تمام نمی‌شود بلکه در شعاع بزرگ، حلقه‌ای از خویشاوندان او نیز گرفتار می‌شوند.
جالب اینجا است که بسیاری از پرستاران و کادرهای بیمارستانی تجربه حضور در میدانهای سخت امداد و نجات شهروندان در زمان جنگ یا سوانح بزرگ زلزله و ... را داشته‌اند اما هیچگاه خطرهای نهفته در حادثه، این گونه حیات زندگی خانوادگی آنها را به چالش نمی‌کشید. از این روست که خبرهایی که این روزها از جانفشانی پرستاران، پزشکان و کادردرمانی در اتاق‌های مراقبت و قرنطینه افراد گرفتار می‌رسد، خبرهایی نیست که به راحتی از نگاه افکار عمومی پاک شود. فوت پرستار جوان ۲۵ ساله در میدان امداد رسانی به مبتلایان، نقطه آغاز این ماجرا بود.
خبرنگارانی که در روزهای اخیر به سراغ این بیمارستان‌ها رفتند تاحدی مشاهدات خود از آنچه در لحظه های پراسترس اورژانس‌ها و اتاق‌های مراقبت ویژه مبتلایان می‌گذرد، در معرض نگاه افکار عمومی قرار دادند. همین گروه خبرنگاران بودند که اولین بار گفتند، اتفاقات اتاق‌های قرنطینه بیماران کرونا شباهت عینی به حوادث خاکریز جنگ دارد و فداکاری پرستاران و پزشکان حاضر در آنها تداعی کننده خاطراتی است که آنها در کتابها و یا فیلم‌های مستند دوران دفاع مقدس خوانده و دیده‌اند. خاطره‌ای مثل حرکت رزمندگانی که در اوج باران بمب‌های شیمیایی تجهیزات دفاعی و ماسک خود را به همرزمان شان می‌دادند و به قیمت شیمیایی شدن خود، ناجی همسنگر خویش می‌گردیدند.
بی گمان هر کدام از این گزارش ها و مشاهدات خبرنگاران که امروز زینت بخش صفحات روزنامه ها و شبکه های اجتماعی است تلنگری بزرگ در وجدان انسانها است. برداشتی جز این نمی توان از این گزارش‌ها کرد که فرزندان فداکار و سپیدپوش ایران زمین در مقرهای مراقبت و درمان بیماران، بازماندگان و وارثان همان جهادگران دوران جنگ‌های شیمیایی هستند و رفتار آنها نیز بی‌شک الهام گرفته از خاطرات نهفته در سینه تاریخ این ملت است.
به همین دلیل این روزها بسیاری از بزرگان جامعه از نخبگان تا مراجع دست به قلم شدند و جهادگران زن و مرد بیمارستانها را خطاب قرار دادند و احساس قلبی یک ملت را نسبت به آنها روایت کردند.
یکی از صحنه های زیبا که بی شک التیام بخش رنج و خستگی سپیدپوشان جنگ کرونا بود حرکت جانبازان عزیزی بود که پیام هایی از اخلاص و فروتنی را به پرشکان و پرستاران تقدیم کردند. بعد از حرکت جانبازان عزیز، ابتکار چهره های محبوب عرصه فرهنگ و هنر مخاطبان داخل و خارج ایران را به شوق آورد. آنها که حتی تصویر پروفایل خود را به پزشکان و پرستاران پوشیده در لباس قرنطینه اختصاص دادند و از همه نمادها و جلوه‌های ویژه برای نشان دادن عمق ایثارگری کادر درمانی در میدان مقابله با کرونا بهره جستند. توصیف‌های هنرمندان بزرگ بازتاب گسترده یافت آنجا که گفتند مردان و زنان سپیدپوش در کارزار سخت این روزها چراغ امید یک ملت را فروزان نگه داشته‌اند. یکی از رساترین توصیف‌ها در این زمینه را رهبر معظم انقلاب به قلم جاری کرد. ایشان در بیان صمیمی و امید بخش که پیام‌های بسیار برای افکار عمومی داشت فرمودند: «دوست داشتم که این تشکر قلبی خودم را به همه برادران پزشک و پرستار و کادرهای درمانی عرض بکنم. کارتان بسیار با ارزش است. هم ارزش جامعه پزشکی و پرستاری را در جامعه بالا می برد که برده، هم مهمتر از این، ثواب الهی است که خدای متعال قطعاً به شما اجر خواهد داد».